هم‌زمان با روی کار آمدن دولت نهم در سال 1384 طرح کاهش ساعت کاری زنان شاغل برای بررسی به مرکز امور زنان و خانواده وقت ارسال شد. در این طرح پیش‌بینی شده بود که ساعت کاری کارمندان زن از 44 ساعت به 36 ساعت تقلیل یابد، اما حقوق آنها به طور کامل پرداخت شود. کمیسیون اجتماعی هیئت دولت وقت ایراداتی به این طرح وارد کرد؛ زیرا این طرح بار مالی زیادی برای دولت به همراه داشت و همچنین بخش‌های دولتی و خصوصی راضی به استخدام زنان با این شرایط نمی‌شدند.